KLASİK ve KÜLT FİLMLER

Jean Baudrillard: (…) “Bu söylediklerim dışında bir tek, şimdilerde gerçek mükemmel sahne sunan Jean-Luc Godard vardır. Godard Fransız küçük burjuvazisinin mantığına tutsak olmamış belki de tek kişidir. Bazen rahatsız edicidir, ancak bakmanız için size verdiği şeye bakmadan edemezsiniz. Bir Godard filminde yaşayabilirsiniz. Bu bana göre modern denilmeye değer tek şey olan imgelerle uğraşmanın bir yolu ve aynı zamanda farklı bir boyuttur. Sonuç olarak, bu zihniyet içinde uğraş veren pek fazla film yapımcısı yoktur, hatta Amerika'da bile; Robert Altman ve benzeri kişiler gibi, ancak yine de sayıları çok fazla değil.”

Luis Bunuel: “Yeni Dalga’da Godard’ın yaptıklarından başka yeni bir şey göremiyorum.”

François Truffaut: (A bout de souffle – Serseri Aşıklar hakkında) “…bir serseridir filmi yapan, budur işte mucize.”

Roy Armes: “Godard bir filmin sadece bir film olduğunu, oyuncuların sadece oynadığını, vücutlarının kanla değil, domates salçasıyla kaplandığını ve hala seyirciyi etkileyip heyecanlandırdığını kabul etmenin mümkün olduğunu göstermiştir (…) Godard 60’lı yılların sinemasının çehresini değiştirmiş olan yönetmenler arasında en etkin olanıdır.”

Quentin Tarantino: “Jean-Luc Godard, bana kuralları yıkmanın eğlencesini ve özgürlüğünü yaşatan kişidir. Bunu bilinçli birilerinin yardımı ile yapmak daha kolaydır.”

Quentin Tarantino: “Serseri Aşıklar en sevdiğim filmlerdendir.”

Pier Paolo Pasolini: “Tüm dünyada sinemanın en azından yarısı Godard sinemasıdır. Çünkü Godard’ın koyduğu kurallara ve normlara uymaktadır.”

Gilles Deleuze: “Sinemanın büyük yönetmenleri büyük ressamlar, büyük müzisyenler gibidirler: yaptıklarına dair en iyi konuşacak olanlar da onlardır. Ama konuşurken, başka bir şey olurlar, filozoflara ya da kuramcılara dönüşürler; teori falan istemeyen Howard Hawks bile, kuramları aşağılamaya kalkıştığında Godard bile.”

Mick Jagger: “Paris’te genç bir Avrupalı oğlanken Godard’ı izlemeye başladım… Büyük bir şeyin parçası olmak duygusu gibiydi.”

Nagisa Oshima: “Jean-Luc Godard’ın Serseri Aşıklar’ı gerçekten harika bir film. Açıkça görüldüğü üzere yönetmen, bütün hayatını yönetmenlik yaparak geçirebileceğinden emin gibi. Öznel idaresinin, filme başından sonuna kadar açıkça damgasını vurması bundan.”

Agnes Varda: “Nasıl The Gold Rush (Altına Hücum, Charlie Chaplin) devri var idiyse, burada da gençlere ‘gelin, yer var’ dendi. Kimi başardı, kimi başaramadı. İflas etmek üzere olan yapımcı Beauregard’ın adını sanını kimsenin bilmediği Jean-Luc Godard’a son bir şans olarak A Bout de Souffle (Serseri Aşıklar) filmini yapma imkanı tanıması ve filmin kazandığı başarı, Yeni-Dalga’yı (Nouvelle Vague) ortaya çıkardı.”

Luis Aragon: “Bugünün sanatı Jean-Luc Godard’dır… Çünkü düzensizliğin düzenini hiç kimse ondan daha iyi tanımlayamaz.”

Tony Gatlif: “Yönetmenlik aslında bir meslek. Jean-Luc Godard tam bir yönetmendir, Ingmar Bergman’dan da, Federico Fellini’den de tipik bir yönetmendir. Öykü anlatmaktansa görüntülerle çalışır, görüntüleri araştırır. Godard araştırıcıdır. Kafamdaki çılgın yönetmenin tam bir örneğidir Godard. Yalnız şunu da söyleyeyim: Godard’ı severim, onun gibi olmak isterim; ama benim çalışma tarzım Fellini’ye daha yakındır.”

Bernardo Bertolucci: “Godard, en sevdiğim yönetmenlerin başında gelir.”

Richard Roud: “Godard bütün çağdaş yönetmenler arasında en tartışılır olanıdır. Birçoklar için o, kuşağının en önemli sinemacısıdır. Diğerleri için ise en kötü olmasa bile en dayanılmazıdır. Tartışmalı kişiler konusunda sık sık rastlanıldığı gibi, aynı nedenle ona hayran olunur veya ondan nefret edilir.”

John Orr: “…arabalar olmadan (…) Jean-Luc Godard’ın macerası kavranamaz… Jean-Luc Godard arabayı terk ettiği anda sanat da onu terk eder.”

David Lynch: “…Godard; görünen ve görünmeyenden söz ederken, aslında sinemanın görünmeyeni gösterme gücünden söz etmektedir.”

(Kaynaklar: Jean Baudrillard Röportajı; Sinema Kuramına Neden Gerek Var?, Gilles Deleuze; Göstermenin Sorumluluğu, Artun Yeres; Bernardo Bertolucci Röportajı; Sinema Merkez; Akşam Sinema Eki)